เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGs) ทั้ง 17 ประการ ถูกกำหนดโดยองค์การสหประชาชาติเมื่อเดือนกันยายน 2015 เพื่อเป็นแผนที่นำทางในการแก้ไขปัญหาเร่งด่วนของมนุษยชาติและสร้างโลกที่ยั่งยืนภายในปี 2030 โดยเป้าหมายเหล่านี้มีความเชื่อมโยงกันและมีเป้าหมายย่อย (Targets) รวมถึงตัวชี้วัด (Indicators) เพื่อวัดความคืบหน้าอย่างเป็นรูปธรรม สรุปเป้าหมายทั้ง 17 ประการตามข้อมูลจากแหล่งข้อมูลมีดังนี้: ขจัดความยากจน (No Poverty): ยุติความยากจนทุกรูปแบบ โดยเฉพาะความยากจนขั้นรุนแรง (ผู้ที่มีรายได้น้อยกว่า 1.25 ดอลลาร์ต่อวัน) ซึ่งในปี 2022 ยังมีประชากรโลก 9.2% ที่อยู่ในสภาวะนี้ ขจัดความหิวโหย (Zero Hunger): ยุติความหิวโหย บรรลุความมั่นคงทางอาหาร และส่งเสริมเกษตรกรรมยั่งยืน โดยในปี 2021 มีผู้เผชิญความหิวโหยเกือบ 828 ล้านคนทั่วโลก การมีสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดี (Good Health and Well-being): ส่งเสริมสุขภาวะที่ดีสำหรับทุกคนทุกวัย โดยในปี 2020 มีผู้เสียชีวิตจากโรคติดต่อถึง 15 ล้านคน และการแพร่ระบาดของโควิด-19 ได้เน้นย้ำถึงความไม่เท่าเทียมทางสุขภาพทั่วโลก การศึกษาที่มีคุณภาพ (Quality Education): สร้างหลักประกันการศึกษาที่เท่าเทียมและมีคุณภาพ ซึ่งในช่วงการแพร่ระบาดมีนักเรียนถึง 1.6 พันล้านคนได้รับผลกระทบจากการปิดโรงเรียน ความเท่าเทียมทางเพศ (Gender Equality): เสริมสร้างอำนาจให้สตรีและเด็กหญิง โดยปัจจุบันผู้หญิงทั่วโลกยังมีรายได้น้อยกว่าผู้ชายถึง 20% และยังเผชิญกับปัญหาความรุนแรงทางเพศ การจัดการน้ำและสุขาภิบาล (Clean Water and Sanitation): จัดการน้ำและสุขาภิบาลอย่างยั่งยืน เนื่องจากประชากร 2 พันล้านคนยังขาดแคลนน้ำดื่มที่ปลอดภัย พลังงานสะอาดที่เข้าถึงได้ (Affordable and Clean Energy): ส่งเสริมพลังงานสมัยใหม่ที่ยั่งยืน โดยในปี 2020 พลังงานหมุนเวียนคิดเป็น 29% ของการผลิตไฟฟ้าทั่วโลก การจ้างงานที่มีคุณค่าและการเติบโตทางเศรษฐกิจ (Decent Work and Economic Growth): ส่งเสริมการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ครอบคลุมและการจ้างงานที่มีคุณภาพ โดยในปี 2020 อัตราการว่างงานในเยาวชนเพิ่มขึ้น 13.6% เนื่องจากการแพร่ระบาด อุตสาหกรรม นวัตกรรม และโครงสร้างพื้นฐาน (Industry, Innovation and Infrastructure): พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่ทนทานและส่งเสริมนวัตกรรม โดยเศรษฐกิจดิจิทัลทั่วโลกมีมูลค่าสูงถึง 5.9 ล้านล้านดอลลาร์ในปี 2021 ลดความเหลื่อมล้ำ (Reduced Inequality): ลดความไม่เสมอภาคทั้งภายในและระหว่างประเทศ โดยกลุ่มคนรวยที่สุด 1% ของโลกถือครองทรัพย์สินกว่า 40% ของความมั่งคั่งทั้งหมด เมืองและชุมชนที่ยั่งยืน (Sustainable Cities and Communities): พัฒนาเมืองให้ปลอดภัยและยั่งยืน โดยคาดว่าในปี 2050 ประชากร 68% จะอาศัยอยู่ในเขตเมือง การผลิตและการบริโภคที่รับผิดชอบ (Responsible Consumption and Production): สร้างหลักประกันให้มีรูปแบบการบริโภคและการผลิตที่ยั่งยืน เช่น การลดขยะพลาสติกซึ่งมีการผลิตสูงถึง 368 ล้านตันในปี 2019 การรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Climate Action): เร่งดำเนินมาตรการรับมือสภาวะโลกร้อน ซึ่งอุณหภูมิโลกสูงขึ้นแล้ว 1.1 องศาเซลเซียสเมื่อเทียบกับยุคก่อนอุตสาหกรรม ทรัพยากรทางทะเล (Life Below Water): อนุรักษ์และใช้ประโยชน์จากมหาสมุทรและทรัพยากรทางทะเลอย่างยั่งยืน เนื่องจาก 30% ของแหล่งประมงทั่วโลกถูกใช้ประโยชน์เกินขีดจำกัด ระบบนิเวศบนบก (Life on Land): ปกป้องและฟื้นฟูระบบนิเวศบนบก โดยปัจจุบันมีสายพันธุ์พืชและสัตว์ถึง 25% ที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ สันติภาพ ยุติธรรม และสถาบันที่เข้มแข็ง (Peace, Justice and Strong Institutions): ส่งเสริมสังคมที่สงบสุขและยุติธรรม อย่างไรก็ตาม 2 ใน 3 ของประเทศทั่วโลกยังประสบปัญหาคอร์รัปชันรุนแรง ความร่วมมือเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (Partnerships for the Goals): เสริมสร้างพันธมิตรระดับโลกเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนผ่านความร่วมมือระหว่างภาครัฐ เอกชน และประชาสังคม ความท้าทายและบทวิเคราะห์จากแหล่งข้อมูล: ความพยายามในการบรรลุเป้าหมายเหล่านี้เผชิญกับอุปสรรคสำคัญจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่ผลักดันให้คนนับล้านกลับเข้าสู่ความยากจนขั้นรุนแรง นอกจากนี้ ปัญหาความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัลยังเป็นอุปสรรคต่อการเข้าถึงการศึกษาที่มีคุณภาพ และความสำเร็จจะเกิดขึ้นได้ต้องอาศัยการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) รวมถึงการเร่งลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างจริงจัง