บทความนี้วิเคราะห์โครงสร้างและแนวโน้มรายจ่ายด้านสุขภาพของประเทศไทย โดยอ้างอิงเกณฑ์ขององค์การอนามัยโลกเพื่อจำแนกแหล่งเงินทุนจากทั้งภาครัฐและเอกชน ข้อมูลชี้ให้เห็นถึงความเหลื่อมล้ำในการจัดสรรงบประมาณระหว่างกองทุนหลักอย่างบัตรทอง ประกันสังคม และสวัสดิการข้าราชการที่มีค่าใช้จ่ายต่อหัวแตกต่างกันอย่างมาก การศึกษาใช้แบบจำลองทางสถิติพยากรณ์ว่าภาระทางการเงินด้านสาธารณสุขมีแนวโน้มพุ่งสูงขึ้นจนอาจกระทบต่อความยั่งยืนทางเศรษฐกิจ เนื่องจากอัตราการเพิ่มของค่าใช้จ่ายนั้นสูงกว่าการเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) อย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ ปัจจัยท้าทายอย่างภาวะสังคมสูงวัยและหนี้สาธารณะหลังวิกฤตโควิด-19 ยังเป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้รัฐต้องเร่งพัฒนาระบบควบคุมรายจ่ายเพื่อรักษาสมดุลทางการคลังในอนาคต