"รากแก้วพรานหลวง: ประวัติศาสตร์ ปรัชญา และรากฐานการศึกษานาฏศิลป์และดนตรีไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว" ซึ่งเรียบเรียงจากวิทยานิพนธ์ของ นายศุภชัย จันทร์สุวรรณ์ มีประเด็นสำคัญดังนี้ครับ: 1. วิสัยทัศน์แห่งการเปลี่ยนผ่านและยกระดับสถานะศิลปิน ในอดีต ศิลปินไทยถูกมองว่าเป็นเพียง "ผู้ประโคม" หรือนักแสดงเพื่อความบันเทิง และการเรียนรู้มักเป็นแบบ "ครูพักลักจำ" ที่ขาดแผนผังชัดเจน รัชกาลที่ 6 ทรงมีพระราชดำริเปลี่ยนโฉมหน้าวงการศิลปะไทยผ่าน "พิมพ์เขียวใหม่" โดยยกระดับศิลปินให้เป็น ผู้มีเกียรติและศักดิ์ศรี ได้รับการยอมรับในฐานะ วิชาชีพชั้นสูง ผ่านระบบโรงเรียนที่มีมาตรฐานและหลักสูตรที่ชัดเจนตามกฎหมายเป็นแห่งแรก , 2. 3 เสาหลักแห่งพระราชดำริ การสถาปนาสถาบันศิลปะชั้นสูงตั้งอยู่บนเสาหลัก 3 ประการ คือ: ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์: ยกระดับศิลปินจากการเป็นเพียงผู้รับใช้ให้กลายเป็นวิชาชีพชั้นสูงที่มีศักดิ์ศรีในสังคม ความเป็นอารยประเทศ: ใช้โขนและดนตรีสากลเป็นสัญลักษณ์แห่งความศิวิไลซ์ เพื่อแสดงความเจริญทางวัฒนธรรมทัดเทียมนานาชาติ การอนุรักษ์เชิงระบบ: สร้างกลไกมาตรฐานเพื่อสืบทอดมรดกทางสติปัญญาอย่างต่อเนื่อง ป้องกันการสูญหายตามกาลเวลา 3. วิวัฒนาการและรูปแบบการศึกษา สถาบันนี้มีจุดเริ่มต้นจาก โรงเรียนทหารกระบี่หลวง ที่เน้นระเบียบวินัยแบบทหารอย่างเคร่งครัด ก่อนจะวิวัฒนาการสู่ โรงเรียนพรานหลวง ซึ่งเป็นสถาบันเฉพาะทางด้านศิลปศาสตร์อย่างเต็มรูปแบบ โดยทรงวางรากฐานให้เป็นโรงเรียนต้นแบบ (Model) สำหรับการจัดการศึกษาระดับชาติ โรงเรียนพรานหลวงใช้รูปแบบ โรงเรียนประจำ (Boarding School) คล้ายกับโรงเรียนพับลิกสกูลของอังกฤษ เพื่อหล่อหลอมวิถีชีวิต โดยมีเป้าหมายผลิต "ศิลปินและมหาดเล็กผู้มีจริยธรรมและระเบียบวินัย" 4. หลักสูตรและการสร้างศิลปินผู้สมบูรณ์แบบ โครงสร้างหลักสูตรประกอบด้วย 3 ส่วนสำคัญที่สอดประสานกัน : นาฏศิลป์และดนตรี: ฝึกฝนวิชาศิลปะชั้นสูงทั้งโขน ดนตรีไทย และดนตรีสากล วิชาสามัญ: สร้างพื้นฐานวิชาการเพื่อให้รอบรู้และเท่าทันการเปลี่ยนแปลงของสังคม จริยธรรมและพลเมือง: ใช้นิยายและบทละครพระราชนิพนธ์ (เช่น ตำนานเสือป่า) บ่มเพาะความจงรักภักดีต่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ 5. สถานภาพที่เหนือกว่าคำว่านักเรียน นักเรียนพรานหลวงมีสถานะที่โดดเด่น 4 มิติ คือ เป็นทั้ง นักเรียนในพระบรมราชูปถัมภ์ (ได้รับการดูแลโดยตรงจากกษัตริย์), มหาดเล็กใกล้ชิด, เสือป่าพรานหลวง (มีวินัยทหาร) และเมื่อสำเร็จการศึกษาจะกลายเป็น ข้าราชการในกรมมหรสพ ที่มีเงินเดือน เกียรติยศ และมีหน้าที่อนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมของรัฐ 6. สะพานเชื่อมมรดกจากรั้ววังสู่สังคม นักเรียนพรานหลวงทำหน้าที่เป็น "สะพาน" สำคัญที่นำศิลปะชั้นสูงและวิชาการอันศักดิ์สิทธิ์ที่เคยจำกัดอยู่เพียงในราชสำนัก ออกไปเผยแพร่และประดิษฐ์ให้กลายเป็น สมบัติของชาติ ที่ประชาชนเข้าถึงได้ บทสรุปและมรดกในปัจจุบัน โรงเรียนพรานหลวงคือ "รากแก้ว" ที่ส่งต่อเทคนิคและระเบียบแบบแผนโดยตรงมาสู่ โรงเรียนนาฏดุริยางคศาสตร์ และกลายเป็น วิทยาลัยนาฏศิลป์ สังกัดกรมศิลปากร ในปัจจุบัน มาตรฐานที่วางไว้มิใช่เพียงประวัติศาสตร์ แต่เป็นรากฐานที่เปลี่ยนผ่านวิชาชีพศิลปินไทยให้มีเกียรติศักดิ์สิทธิ์และมีมาตรฐานสากลตราบจนทุกวันนี้