สรุปแผนที่ยุทธศาสตร์ (Strategic Map) และแผนที่ทางเดินยุทธศาสตร์ (SRM)

1. แผนที่ยุทธศาสตร์ (Strategic Map) ของ Kaplan & Norton จุดกำเนิด: พัฒนาโดย Robert Kaplan และ David Norton ในปี 2535 เพื่อเป็นส่วนประกอบสำคัญของ Balanced Scorecard (BSC) แนวคิดหลัก: เป็นแผนภาพหน้าเดียวที่แสดง ความสัมพันธ์เชิงเหตุและผล (Cause-and-Effect) ของวัตถุประสงค์ต่างๆ ในองค์กร 4 มุมมองมาตรฐาน: การเรียนรู้และการเติบโต: พัฒนาทักษะพนักงานและวัฒนธรรมองค์กร กระบวนการภายใน: ปรับปรุงการทำงานให้มีประสิทธิภาพ ลูกค้า: สร้างความพึงพอใจและคุณค่าให้ลูกค้า การเงิน: เป้าหมายสูงสุดของธุรกิจ เช่น กำไร หรือการเติบโตของรายได้
2. Balanced Scorecard (BSC): การแปลงแผนที่สู่การปฏิบัติ BSC จะนำวัตถุประสงค์จาก Strategic Map มาเพิ่มรายละเอียดเพื่อให้วัดผลและลงมือทำได้จริง ได้แก่ ตัวชี้วัด (KPIs), เป้าหมาย (Targets) และ แผนงาน/โครงการ (Initiatives)
3. แผนที่ทางเดินยุทธศาสตร์ (SRM) ของ นายแพทย์อมร นนทสุต จุดกำเนิด: พัฒนาขึ้นในปี 2548 เพื่อประยุกต์ใช้กับงานสาธารณสุข โดยเปลี่ยนเป้าหมายจากกำไรทางการเงินเป็น "ประชาชนมีสุขภาพดี" 4 มิติของ SRM: เริ่มจาก มิติพื้นฐาน → มิติกระบวนการ → มิติภาคีเครือข่าย → มิติประชาชน การแปลงสู่ปฏิบัติ: SLM (Strategic Linkage Model): คือแผนที่ยุทธศาสตร์ฉบับปฏิบัติการที่มีกรอบเวลา 1 ปี คัดเลือกมาจาก SRM (ซึ่งมีระยะ 3-5 ปี) ตาราง 11 ช่อง: เครื่องมือหลักในการขับเคลื่อนแผนงาน โดยแบ่งความรับผิดชอบคือ เจ้าหน้าที่จัดทำ 4 ช่องแรก (เน้นวิชาการ) และ ชุมชน/ท้องถิ่นจัดทำ 7 ช่องหลัง (เน้นมาตรการสังคมและงบประมาณ) เพื่อสร้างการมีส่วนร่วม
4. ระบบตัวชี้วัดในแนวทาง SRM KRI (Key Result Indicator): วัดผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นแล้วเพื่อรายงานผู้บริหาร KPI (Key Performance Indicator): วัดผลงานที่เป็น "หัวใจของความสำเร็จ" (CSF) เพื่อติดตามและปรับทิศทางงานได้ทันที PI (Performance Indicator): วัดการปฏิบัติงานทั่วไป
5. ความแตกต่างที่สำคัญ เป้าหมาย: Strategic Map เน้นผลลัพธ์ทางการเงิน ส่วน SRM เน้นสุขภาพของประชาชน การมีส่วนร่วม: BSC มักจัดทำโดยคนในองค์กร แต่ SRM/ตาราง 11 ช่อง เน้นให้ภาคีเครือข่ายและชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมตั้งแต่ร่วมคิดไปจนถึงร่วมทำ เพื่อสร้างความผูกพัน (Engagement)

   strategicmap #amorn