แบบประเมินตนเองเพื่อพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพองค์กร (SA-OHL-Thai) ตามรายละเอียดจากแหล่งข้อมูลมีดังนี้:

1. การเปลี่ยนกระบวนทัศน์: จากบุคคลสู่ระบบ (Paradigm Shift) แนวคิดหลักของ SA-OHL-Thai คือการปรับเปลี่ยนมุมมองเรื่องความรอบรู้ด้านสุขภาพ (Health Literacy) จากเดิมที่มองว่าเป็นความรับผิดชอบของตัวผู้ป่วยเพียงอย่างเดียว (Personal Health Literacy) มาเป็นความรับผิดชอบเชิงระบบขององค์กร (Organizational Health Literacy: OHL) แทนที่จะตำหนิผู้ป่วยว่าไม่เข้าใจคำสั่งแพทย์ แต่เครื่องมือนี้จะให้องค์กรย้อนกลับมาตรวจสอบระบบของตนเองว่าได้จัดหาข้อมูลที่เข้าถึงง่าย เข้าใจได้ และนำไปปฏิบัติได้จริงหรือไม่ ,
2. ที่มาและมาตรฐานสากล เครื่องมือนี้พัฒนาขึ้นในปี 2018 โดยสมาคมส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพไทย ซึ่งปรับปรุงมาจากมาตรฐานระดับโลก เช่น 10 Attributes of a Health Literate Healthcare Organization ของสหรัฐอเมริกา และแบบจำลอง Vienna Health Literate Organization (V-HLO) ของยุโรป เพื่อให้ผู้บริหารสถานพยาบาลสามารถใช้ควบคุมและบริหารจัดการระบบการสื่อสารภายในองค์กรได้อย่างมีประสิทธิภาพ
3. โครงสร้างของแบบประเมิน เครื่องมือนี้เปรียบเสมือนพิมพ์เขียวสำหรับผู้บริหาร ประกอบด้วย 7 หมวดหมู่หลัก 20 หัวข้อ และ 62 ตัวชี้วัด โดยมีประเด็นสำคัญที่น่าสนใจดังนี้: ผู้นำและวัฒนธรรมองค์กร: ผู้บริหารต้องขับเคลื่อนวัฒนธรรมการสื่อสารที่ชัดเจน การออกแบบและการสื่อสาร: มีการออกแบบสื่อร่วมกับผู้ป่วย และใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย (Plain Language) , ความปลอดภัยของผู้ป่วย: การสื่อสารที่ผิดพลาดจะถูกปฏิบัติเสมือนเป็น "อุบัติการณ์ไม่พึงประสงค์" (Adverse Event) เช่นเดียวกับความผิดพลาดทางคลินิก ซึ่งต้องมีการบริหารจัดการความเสี่ยงอย่างเป็นระบบ , ทักษะบุคลากร: เน้นการใช้เทคนิค Teach-back (ให้ผู้ป่วยทวนความเข้าใจด้วยคำพูดตนเอง) และ Chunk-and-check (แบ่งข้อมูลเป็นส่วนย่อยและตรวจสอบความเข้าใจเป็นระยะ) ,
4. การใช้งานผ่านระบบดิจิทัลและการพัฒนาต่อเนื่อง การประเมินดำเนินการผ่านแอปพลิเคชัน HLO Network โดยใช้ระบบคะแนน 4 ระดับ (Level 1-4) ตามเปอร์เซ็นต์ความสำเร็จ (0-100%) ข้อมูลที่ได้จะช่วยระบุ "โอกาสในการพัฒนา" (Opportunity for Improvement: OFI) โดยองค์กรควรทำการประเมินและปรับปรุงทุกๆ 3-6 เดือน เพื่อปิดช่องว่าง (Gap) ระหว่างศักยภาพในปัจจุบันกับเป้าหมายที่ต้องการ
5. ผลลัพธ์และประโยชน์ที่คาดหวัง เมื่อองค์กรสามารถปิดช่องว่างเหล่านี้ได้ จะส่งผลดีในหลายมิติ : ด้านผู้ป่วย: มีพฤติกรรมสุขภาพที่ดีขึ้นเพราะเข้าใจแผนการรักษา และได้รับการเสริมพลัง (Empowered) ด้านองค์กร: ลดต้นทุนการดำเนินงานจากการลดอัตราการกลับมานอนโรงพยาบาลซ้ำ (Readmissions) ที่เกิดจากการสื่อสารผิดพลาด ด้านสังคม: ช่วยลดช่องว่างความเหลื่อมล้ำ ทำให้กลุ่มเปราะบางสามารถเข้าถึงและนำทางในระบบสาธารณสุขได้อย่างปลอดภัย